गाणं मनातलं...

आपल्या मनातल्या घरात खरं तर खूप काही गाणी असतात. काही गाणी ह्दय हेलावून टाकणारी.. काही त्यातल्या संगीतामुळे प्रसन्न वाटणारी. काही शब्दांमध्ये गुंतून ठेवणारी. तर काही शब्द, ताल, सूर, भावना या सर्वांमुळे मनातली झालेली.

या सर्व दृष्टीनं परिपूर्ण  असा चित्रपट ..बाळा गाऊ कशी अंगाई... कथा, संगीत दिग्दर्शन आणि कसलेले कलाकार..या चित्रपटातील सर्वच गाणी अतिशय सुंदर आहेत. पण त्यातील ..माझ्या मनी प्रियाची मी तार छेडिते.. संसार मांडते....हे फारच अप्रतिम गीत. कितीही वेळा ऐकलं तरी प्रत्येक वेळी त्यात काहीतरी नविन सापडतं... जगदीश खेबुडकर यांच्या अलौकिक लेखणीतून उतरलेले हे एक भावपूर्ण गीत. आणि एन दत्ता.. यांचे मधुर संगीत लाभलेल हे गाणं मनात घर करून राहतं.

दारी घरी सुखाची रूपे उभी नटून
मी पाहते तयांना ही लोचने मिटून
माझ्याच सावलीला मी जवळ ओढते

घरी दारी नटून थटून उभी राहिलेली ही सुखाची रूपं मी डोळे बंद करून अनुभवते ..ही कल्पना किती सुंदर शब्दात खेबुडकरांनी मांडली आहे. आशाताई काळे आणि विक्रम गोखले यांच्या सुंदर अभिनयाने नटलेलं हे गीत आशाबाईंच्या आवाजाने अधिकच खुलतं. उस्ताद रईस खान यांची सतार आणि तबल्याचा दमदार ठेका मनाचा ठाव घेतात. शब्दांच्या उच्चारातूनच कळलेले भाव, शब्दांनी, सुरांची कुठेही न झालेली ओढताण. अत्यंतl  तरल आणि हळूवार भावना या गाण्यातून जाणवते. आशाताई काळे यांच मोहक रूप खूपच सुखावून जातं.

हातात आज माझ्या सौख्यदान आले..
ठेऊ कशी कुठे ग मी बावरून गेले..
माझ्या खुळ्या सुखाला मी आज भेटले..

हातात सौभाग्यदान पडलेली ही नायिका इतकी बावरून जाते की , एवढं सुख आज मला भेटणार आहे..पण मी ती कुठे ठेऊ हेच कळत नाही..
असं हे मनातलं गाणं. गीतकाराच्या आणि संगीतकाराच्या उत्तम प्रतिभेचा साक्षात्कार घडविते.

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/xEfmND2kbXk" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>


 - चारुशीला गोसावी.